TYPY OKRĘTÓW
NAWODNYCH

Lotniskowce:

.:Centaur
.:Chakri Naruebet
.:Charles de Gaulle
.:Clemenceau
.:Enterprise
.:Giuseppe Garibaldi
.:Hermes
.:Invincible
.:John F. Kennedy
.:Kitty Hawk
.:Kuznetsov
.:Nimitz
.:Principe de Asturias
.:Sao Paulo
.:Viraat

Krążowniki:

.:Jeanne d'Arc
.:Kara
.:Kiev (Kijów)
.:Kirov
.:Slava
.:Ticonderoga
.:Vittorio Veneto

Niszczyciele:

.:Arleigh Burke
.:Atago
.:Audace
.:Cassard
.:Charles F. Adams
.:Delhi
.:Georges Leygues
.:Iroquois
.:Kashin
.:KDX-1
(Kwanggaeto-Daewang)
.:KDX-2
(Chungmugong Yi Sun-shin)
.:KDX-3
(Sejong-Daewang)
.:Keelung
.:Kidd
.:Kimon
.:Kongou
.:Lanzhou
.:Luda
.:Luhai
.:Luhu
.:Luigi Durand de la Penne
.:Lujang
.:Lutjens
.:Maraseti
.:Perth
.:Rajput
.:Sheffield
.:Sovremenny
.:Spruance
.:Suffren
.:Tourville
.:Tribal
.:Udaloy (Udałoj)

Fregaty:

.:Adelaide
.:Al Madinah
.:Al Riyadh
.:Almirante Brown
.:Álvaro de Bazán
.:Anzac
.:Aradu
.:Artigliere
.:Barbaros
.:Brahmaputra
.:Brandenburg
.:Bremen
.:Broadsword
.:Cheng Kung
.:De Zeven Provincien
.:Duke
.:Elli
.:Floreal
.:Fridtjof Nansen
.:Godavari
.:Halifax
.:Hydra
.:Jacob van Heemskerck
.:Jianghu
.:Jiangwei
.:Kang Ding
.:Karel Doorman
.:Kortenaer
.:Krivak
.:La Fayette
.:Lekiu
.:Lupo
.:Maestrale
.:Naresuan
.:Neustrashimy (Nieustraszimyj)
.:Niteroi
.:Oliver Hazard Perry
.:Sachsen
.:Santa María
.:Soldati
.:Talwar
.:Thetis
.:Tromp
.:Ulsan
.:Valour
.:Vasco da Gama
.:Venti
.:Wielingen
.:Yavuz

Korwety:

.:Niels Juel
.:Visby

Polaris

| Polaris A-1 | Polaris A-2 | Polaris A-3 / A-3T | dane taktyczno-techniczne | rysunki |

| Polaris A-3P / A-3TK | dane taktyczno-techniczne | rysunki |

| Polaris B-3 |

ostatnia aktualizacja: 15.04.2006 r.

POLARIS B-3:

        W latach 1962 - 1964 strategiczne analizy wykonane w Stanach Zjednoczonych pokazały, że po 1967 roku Związek Radziecki będzie dysponował bardzo nowoczesnymi radarami, które bez większych trudności bedą mogły rozróżniać cele od tła lub innych obiektów. W raporcie tym znalazło się również stwierdzenie, że znacznemu unowocześnieniu ulegną także systemy śledzenia. Tak więc mozna powiedzieć, że Stany Zjednoczone przewidywały, iż pociski balistyczne z serii Polaris w przyszłości mogą mieć ogromne trudności w penetracji sowieckiego nieba i w docieraniu do celów. W takiej sytuacji firma Lockheed Missiles and Space Corporation rozpoczęła prace studyjne nad ulepszonymi pociskami serii Polaris, które mogłyby przeciwstawić się radzieckiemu systemowi obrony. W październiku 1962 roku przedstawiony został projekt rakiet oznaczonych jako Polaris A-3A. Zakładał on, że pociski bedą miały długość 11,7 metra i bedą przenosić jedną dużą głowicę jądrową lub trzy mniejsze. Rakiety wyposażone miały być również w system umożliwiający wnikanie pocisku w głąb terytorium wroga.
        Ten pierwszy przedstawiony projekt pociągną za sobą kolejne pomysły i warianty, w których proponowano różne rozwiązania dla kapsuły wprowadzającej głowice jądrowe do atmosfery ziemskiej. W ten sposób powstały różnorodne wersje pocisków, oznaczonych jako Polaris B-3D, B-3H, B-3E i tak dalej. W lipcu 1963 roku firma Lockheed Missiles and Space Corporation przedstawiła ostateczny projekt, oznaczony jako Polaris B-3D. Pocisk ten miał się skutecznie przeciwstawić systemowi obrony Związku Radzieckiego na takiem poziomie technicznym, który według przewidywań miał zostać osiągnięty w 1969 lub 1970 roku. Długość tego pocisku miała wynosić aż 13,2 metra. Wszystkie balistyczne okręty podwodne, które znajdowały się wtedy w służbie, w ogóle nie miały przystosowanych silosów do pocisków tych rozmiarów. W grę miałoby wchodzić albo wybudowanie nowych jednostek, albo całkowite wymienienie dotychczasowych silosów. Zasięg pocisków Polaris B-3D przewidywany był na około 2000 mil morskich. Ostatni stopień rakiety zawierałby trzy człony z głowicami jądrowymi, które byłyby wyposażone w systemy pomagające we wnikaiu w głąb wrgiej przestrzeni powietrznej. zaproponowany przez firmę Lockheed Missiles and Space Corporation pocisk miał być bardzo efektywną bronią, głównie dzięki systemom wspomagającym wnikanie głowic w głąb wrogiego terytorium. W założeniach rakieta Polaris B-3D nie miałaby problemów z niszczeniem bronionych systemem antyrakietowym terenów zabudowanych, takich jak miasta lub kompleksy przemysłowe.
        W maju 1964 roku zaproponowana została kolejna konfiguracja pocisków znanych jako Polaris B-3. Wymiary i zasięg miały być idetyczne jak w przypadku wersji plaris B-3D. Różnica polegała na zastosowaniu nie trzech, a sześciu kapsuł model Mk 12 z głowicami jądrowymi. Oczywiście każdy z tych członów miał być wyposażony w systemy ułatwiające wnikanie w głąb przestrzeni powietrznej wroga. Człony model Mk 12 wywodzą się z programu zapoczątkowanego w 1962 roku przez siły powietrzne Stanów Zjednoczonych. Pod koniec 1963 roku ustalono, że program budowy nowych kapsuł dla głowic jądrowych bedzie wspólnym przedsięwzięciem lotnictwa i marynarki wojennej. Ostatecznie w marcu 1964 roku firma Lockheed Missiles and Space Corporation zdecydowała o użyciu członów model Mk 12 w nowej proponowanej wersji pocisków z serii Polaris B-3.
        Firma Lockheed Missiles and Space Corporation przedstawiała jeszcze wiele różnych projektów pocisków z serii Polaris B-3. Miądzy innymi proponowała zastosowanie w obu stopniach rakiety tylko po jednej dużej dyszy z systemem umożliwiającym kontrolowanie wektorem gazów wylotowych TVC (Thrust Vector Control). System ten miał polegać na wtryskiwaniu przy końcówkach dysz bardzo gęstego płynu, co tworzyło swego rodzaju "ścianę uderzeniową", od której w rządanym kierunku odbijały się gazy wylotowe. System ten, rozłożony na cztery dysze, zastosowano na rakietach model UGM-27C Polaris A-3, lecz tylko w przypadku drugiego stopnia. Innym pomysłem było zastosowanie przerywaczy ciągu w drugim stopniu rakiety w ten sposób, że wyhamowywanie tej części pcisku odbywałoby się za pmocą małych dysz umieszczonych z przodu, zwróconych w przeciwną stronę do kierunku pruszania się.
        W 1964 roku prowadzone były badania nad ciekawą propozycją dużego balistycznego pocisku LBM (Large Ballistic Missile). Rakiety te miały być odpalane z silosów znajdujących się na dnie oceanu lub morza, na głąbokości około 2800 metrów. Zasięg wynosić miał około 5500 mil morskich. Podobnie jak cała seria Polaris, koncepcja LBM zakładała, że bedą to dwustopniowe pociski, których silniki nap.ędzane są przez paliwo stałe. Ta interesująca propozycja wynikała z faktu, że strategiczne analizy zakładały znaczący wzrost celności interkontynentalnych pocisków balistycznych Związku Radzieckiego. Tym samym pod znakiem zapytaia stawało bezpieczeństwo wyrzutni tego rodzaju rakiet znajdujących się na terenie Stanów Zjednoczonych.
        Cała koncepcja rakiet z serii Polaris B-3 nigdy nie weszła w fazę produkcji. Jednak program ten dał podstawy do stworzenia kolejnych balistycznych pocisków model UGM-73A Poseidon C-3. Można powiedzieć, że prace studyjne nad rakietami B-3 płynnie przerodziły się w program C-3.

TYPY OKRĘTÓW
PODWODNYCH

Myśliwskie
okręty podwodne:

.:Agosta
.:Amethyste
.:Galerna
.:Han
.:Los Angeles
.:Ming
.:Romeo
.:Rubis
.:Seawolf
.:Song
.:Swiftsure
.:Trafalgar
.:Upholder
.:Victoria
.:Walrus
.:Zeeleeuw

Balistyczne
okręty podwodne:

.:Benjamin Franklin
.:Delta
.:Ethan Allen
.:George Washington
.:Hotel
.:Jin
.:L'Inflexible
.:Lafayette
.:Le Redoutable
.:Le Triomphant
.:Ohio
.:Resolution
.:Typhoon (Tajfun)
.:Vanguard
.:Xia
.:Yankee (Jankes)


UZBROJENIE

Rakiety balistyczne
typu SLBM:

.:JL (Ju Lang)
.:Polaris
.:Poseidon
.:Seria M
.:SS-N-4 Sark
.:SS-N-5 Sark
.:SS-N-6 Serb
.:SS-N-8 Sawfly
.:SS-N-17 Snipe
.:SS-N-18 Stingray
.:SS-N-20 Sturgeon
.:SS-N-23 Skiff
.:Trident

Rakiety
przeciwokrętowe:

.:Hsiung Feng
.:Naval Strike Missile
.:SSM-1B
.:SSM-700K Hae Sung
.:xGM-84 Harpoon

Pociski manewrujące:

.:Hyunmoo III
.:xGM-109 Tomahawk

Rakietotorpedy:

.:ASROC
.:Hong Sahng-uh
.:SUBROC

Torpedy:

.:Mk 44
.:Mk 46
.:Mk 50 Barracuda
.:Mk 54 MAKO
.:MU 90 Impact
.:Stingray

Rakiety
przeciwlotnicze:

.:Evolved Sea Sparrow
.:Rolling Airframe Missile
.:Sea Sparrow
.:Standard Missile

Zestawy obrony
bezpośredniej CIWS:

.:Meroka
.:Mk 15 Phalanx
.:SGE-30 Goalkeeper

Amunicja:

.:BTERM
.:EX-171 (Mk 171)
.:Vulcano


RÓŻNE ARTYKUŁY

.:Forty-one for freedom
.:Koncepcja MEKO
.:Projekt 621
(typ Gawron)
.:Radary serii
BridgeMaster E
.:SSBN-X
.:US Navy SLBM
.:Wypadki i awarie SSBN


INNE

.:Strona główna
.:Linki

Współczesne okręty wojenne
Copyright © Mateusz Ossowski