TYPY OKRĘTÓW
NAWODNYCH

Lotniskowce:

.:Centaur
.:Chakri Naruebet
.:Charles de Gaulle
.:Clemenceau
.:Enterprise
.:Giuseppe Garibaldi
.:Hermes
.:Invincible
.:John F. Kennedy
.:Kitty Hawk
.:Kuznetsov
.:Nimitz
.:Principe de Asturias
.:Sao Paulo
.:Viraat

Krążowniki:

.:Jeanne d'Arc
.:Kara
.:Kiev (Kijów)
.:Kirov
.:Slava
.:Ticonderoga
.:Vittorio Veneto

Niszczyciele:

.:Arleigh Burke
.:Atago
.:Audace
.:Cassard
.:Charles F. Adams
.:Delhi
.:Georges Leygues
.:Iroquois
.:Kashin
.:KDX-1
(Kwanggaeto-Daewang)
.:KDX-2
(Chungmugong Yi Sun-shin)
.:KDX-3
(Sejong-Daewang)
.:Keelung
.:Kidd
.:Kimon
.:Kongou
.:Lanzhou
.:Luda
.:Luhai
.:Luhu
.:Luigi Durand de la Penne
.:Lujang
.:Lutjens
.:Maraseti
.:Perth
.:Rajput
.:Sheffield
.:Sovremenny
.:Spruance
.:Suffren
.:Tourville
.:Tribal
.:Udaloy (Udałoj)

Fregaty:

.:Adelaide
.:Al Madinah
.:Al Riyadh
.:Almirante Brown
.:Álvaro de Bazán
.:Anzac
.:Aradu
.:Artigliere
.:Barbaros
.:Brahmaputra
.:Brandenburg
.:Bremen
.:Broadsword
.:Cheng Kung
.:De Zeven Provincien
.:Duke
.:Elli
.:Floreal
.:Fridtjof Nansen
.:Godavari
.:Halifax
.:Hydra
.:Jacob van Heemskerck
.:Jianghu
.:Jiangwei
.:Kang Ding
.:Karel Doorman
.:Kortenaer
.:Krivak
.:La Fayette
.:Lekiu
.:Lupo
.:Maestrale
.:Naresuan
.:Neustrashimy (Nieustraszimyj)
.:Niteroi
.:Oliver Hazard Perry
.:Sachsen
.:Santa María
.:Soldati
.:Talwar
.:Thetis
.:Tromp
.:Ulsan
.:Valour
.:Vasco da Gama
.:Venti
.:Wielingen
.:Yavuz

Korwety:

.:Niels Juel
.:Visby

Typ Suffren (DDG)

| opis | dane taktyczno-techniczne | rysunki | lista okrętów |

ostatnia aktualizacja: 07.11.2003 r.

OPIS:

        Na przełomie lat 50-tych i 60-tych XX wieku Francuska Marynarka Wojenna zaczęła zgłaszać zapotrzebowanie na okręty eskortowe, które miały współpracować z lotniskowcami i bronić ich przed zagrożeniami ze strony okrętów podwodnych i z powietrza. Zapotrzebowanie to było tym bardziej uzasadnione, gdyż pod koniec lat 50-tych XX wieku w stoczniach francuskich powstawały 2 nowe lotniskowce typu Clemenceau. Projekt okrętów przeznaczonych do ich eskorty powstał w ramach programu rozbudowy francuskiej floty na lata 1960 - 1965. Jednostki te znane są jako typ Suffren i były pierwszymi francuskimi okrętami, które wyposażono w rakiety typu woda-powietrze. Prócz tego jednostki miały bardzo silne uzbrojenie do zwalczania okrętów nawodnych i podwodnych. Z uwagi na duże rozmiary i bardzo silne uzbrojenie nowo zaprojektowane okręty z początku klasyfikowano jako krążowniki, lecz ostatecznie klasyfikacja została zmieniona na niszczyciele.
        Początkowo planowano zwodowanie trzech jednostek tego typu, jednak ograniczenie budżetu doprowadziło do rezygnacji z konstrukcji trzeciej jednostki. Budowa pierwszego niszczyciela "Suffren" rozpoczęła się w grudniu 1962 roku w stoczni marynarki wojennej DCN (Direction des Constructions Navales) Lorient. Kadłub zwodowano w maju 1965 roku, a oficjalne przekazanie okrętu Francuskiej Marynarce Wojennej miało miejsce 20 lipca 1967 roku. Konstrukcja drugiej jednostki "Duquesne" wystartowała w lutym 1964 roku, czyli w trochę ponad rok od rozpoczęcia budowy "Suffren". Wykonawcą kolejnego niszczyciela była stocznia DCN Brest. Wodowanie "Duquesne" odbyło się w lutym 1966 roku, jednak dopiero 1 kwietnia 1970 roku jednostka znalazła się w szeregach francuskiej floty.
        Zaraz po wejściu do służby niszczycieli typu Suffren, okręty zostały przydzielone do Floty Atlantyckiej do Grupy Zwalczania Okrętów Podwodnych GASM (Groupe d'Action Sous-Marine). Od 1975 roku rejonem działania jednostek typu Suffren było Morze Śródziemne. Okręty stacjonowały w Toulonie i były częścią Grupy Uderzeniowej FAN (Force d'Action Navale), w której stanowiły eskortę dla lotniskowców typu Clemenceau, a później typu Charles de Gaulle.
        Napęd jednostek typu Suffren stanowią dwie turbiny parowe Rateau o łącznej mocy 72000 KM, które napędzają 2 wały śrubowe. System ten daje maksymalną prędkość rzędu 34 węzłów. Zasięg wynosi 5100 Mm przy prędkości 18 węzłów, natomiast płynąc z szybkością 29 węzłów zasięg spada do 2400 Mm.
        Mieszane systemy zwalczania okrętów podwodnych, nawodnych i celów powietrznych rozmieszczone zostały na stosunkowo dużym kadłubie o długości 157,6 metra i maksymalnej szerokości 15,5 metra. Duże rozmiary i zastosowanie stabilizatorów sprawiły, że typ Suffren zyskał opinię bardzo dobrych okrętów pełnomorskich.
        Obronę przeciwlotniczą zapewnia wyrzutnia Mk 2 Mod. 3 dla rakiet ECAN Ruelle Masurca. System ten zainstalowany jest na rufie, a kierowaniem pocisków ECAN Ruelle Masurca zajmują się 2 radary Thales DRBR 51. Dodatkowym uzbrojeniem zwalczania celów powietrznych są 4 działka Oerlikon 20 mm., a prócz tego na pokładzie zainstalowane są jeszcze 2 karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm..
        Głównym uzbrojeniem zwalczania okrętów nawodnych są 4 wyrzutnie dla rakiet Aerospatiale, obecnie MBDA MM 38 Exocet. Pociski to zostały dodane do uzbrojenia typu Suffren w 1979 roku. Na dziobie zainstalowane są dwie armaty Cruesot-Loire 100 mm. model 1964 CADAM. Stanowią one uzupełnienie systemów przeciwokrętowych, ale mogą być również wykorzystane jako broń przeciwlotnicza. Kierowaniem tych armata zajmuje się radar Thales DRBC 33A.
        Do zwalczania okrętów podwodnych wykorzystywana była zainstalowana za głównym masztem wyrzutnia Latecoere MALAFON (contraction de MArine LAtecoere FONd) dla 13 rakietotorped. Przed głównym masztem po lewej i prawej stronie znajdowały się po dwie wyrzutnie torped 533 mm. model KD 59E dla torped ECAN L5 Murene. Ofensywne operacje zwalczania jednostek podwodnych były bardzo ograniczone, gdyż typ Suffren nie posiadał lądowiska dla śmigłowca. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że głównym zadaniem tych okrętów było obrona lotniskowców przed zagrożeniami z powietrza, to brak lotnictwa pokładowego nie stanowił problemu, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę to, że w grupie uderzeniowej zwalczaniem okrętów podwodnych zajmowały się wyspecjalizowane w tym celu niszczyciele typu Georges Leygues.
        W latach 1988 - 1989 jednostka "Suffren" przeszła modernizację, podczas której unowocześniono systemy czujników i kierowania ogniem oraz system walki elektronicznej ECCM (Electronic Counter-Counter Measures). Podobne zabieg przeprowadzono na "Duquesne" w latach 1991 - 1992. Była to już druga modernizacja okrętów po tej z końca lat 70-tych XX wieku, kiedy dodano wyrzutnie dla przeciwokrętowych rakiet MBDA MM 38 Exocet. Unowocześnienie okrętów pozwoliło im wydłużyć swój czas służby we Francuskiej Marynarce Wojennej aż do pierwszej dekady XXI wieku.
        Początkowo urządzenia walki elektronicznej obejmowały jedynie dwie wyrzutnie pułapek termicznych CSEE/VSEL Syllex, które zamontowane były po lewej i prawej stronie dużej kopuły radaru dozoru powietrznego Thales DRBI-23. Po drugiej modernizacji niszczycieli typu Suffren z lat 1988 - 1992 bierne środki ochrony okrętów były równie rozbudowane co uzbrojenie. Ochronę przed nadlatującymi pociskami przeciwokrętowymi zapewniał system przeciwdziałania elektronicznego Thales ARBB-33. Dodatkowo niszczyciele wyposażono w 4 wyrzutnie pułapek termicznych po dwie CSEE Sagaie (Systeme d'Autodefense pour la Guerre anti-missile Infra-rouge et Electro-magnetique) i CSEE Dagaie. Wykrywaniem wrogich emisji sygnałów radarowych i elektronicznych zajmował się odbiornik Thales ARBR-17. Obronę przed nadpływającymi torpedami zapewniał holowany system celów pozornych Sensytech Inc. AN/SLQ-25 Nixie.
        Bardzo charakterystyczną i wyróżniającą cechą francuskich niszczycieli typu Suffren jest duża kopuła mieszcząca się przed głównym masztem. Jest to radar dozoru powietrznego Thomson-CSF, obecnie Thales DRBI-23. Na głównym maszcie zainstalowany jest radar dozoru nawodnego i powietrznego Thales DRBV-15A Sea Tiger. Nawigacją zajmują się 2 radary Thales 1226. Na szczycie drugiego małego masztu znajduje się antena URN-20 systemu nawigacyjnego TACAN (TACtical Air Navigation system). Wykrywaniem okrętów podwodnych zajmował się hydrolokator kadłubowy aktywny Thales Underwater Systems DUBV-23 i hydrolokator o zmiennej głębokości zanurzania pasywny Thales Underwater Systems DUBV-43. Dane ze wszystkich czujników spływają do systemu dowodzenia Senit 2 (Systeme de Traitement des Informations Tactiques), który początkowo, przed drugą modernizacją z lat 1988 - 1992, rozbudowany był tylko do wersji Senit 1. Po drugiej modernizacji typ Suffren wyposażono także w system komunikacji satelitarne Syracuse 1 (Systeme de Radio-Communication Utilisant un Satellite). Jego dwie anteny znajdowały się po lewej i prawej stronie kopuły radaru Thales DRBI-23, w miejscu gdzie kiedyś były wyrzutnie pułapek termicznych CSEE/VSEL Syllex.
        okręty typu Suffren miały znajdować się w czynnej służbie do momentu pojawienia się nowych fregat typu Horizon. Jednak jednostka "Suffren" zakończyła swoją służbę już 2 kwietnia 2001 roku i została przeniesiona do sił rezerwowych. Obecnie w składzie Francuskiej Marynarki Wojennej znajduje się tylko okręt "Duquesne", który ma zostać wycofany w 2007 roku. Właśnie wtedy w służbie we francuskiej flocie mają znajdować się dwie nowe jednostki typu Horizon. Zadania ochrony lotniskowca typu Charles de Gaulle przed zagrożeniami z powietrza przejęły od okrętów typu Suffren dwie jednostki typu Cassard, które zaprojektowano jako niszczyciele przeciwlotnicze.

TYPY OKRĘTÓW
PODWODNYCH

Myśliwskie
okręty podwodne:

.:Agosta
.:Amethyste
.:Galerna
.:Han
.:Los Angeles
.:Ming
.:Romeo
.:Rubis
.:Seawolf
.:Song
.:Swiftsure
.:Trafalgar
.:Upholder
.:Victoria
.:Walrus
.:Zeeleeuw

Balistyczne
okręty podwodne:

.:Benjamin Franklin
.:Delta
.:Ethan Allen
.:George Washington
.:Hotel
.:Jin
.:L'Inflexible
.:Lafayette
.:Le Redoutable
.:Le Triomphant
.:Ohio
.:Resolution
.:Typhoon (Tajfun)
.:Vanguard
.:Xia
.:Yankee (Jankes)


UZBROJENIE

Rakiety balistyczne
typu SLBM:

.:JL (Ju Lang)
.:Polaris
.:Poseidon
.:Seria M
.:SS-N-4 Sark
.:SS-N-5 Sark
.:SS-N-6 Serb
.:SS-N-8 Sawfly
.:SS-N-17 Snipe
.:SS-N-18 Stingray
.:SS-N-20 Sturgeon
.:SS-N-23 Skiff
.:Trident

Rakiety
przeciwokrętowe:

.:Hsiung Feng
.:Naval Strike Missile
.:SSM-1B
.:SSM-700K Hae Sung
.:xGM-84 Harpoon

Pociski manewrujące:

.:Hyunmoo III
.:xGM-109 Tomahawk

Rakietotorpedy:

.:ASROC
.:Hong Sahng-uh
.:SUBROC

Torpedy:

.:Mk 44
.:Mk 46
.:Mk 50 Barracuda
.:Mk 54 MAKO
.:MU 90 Impact
.:Stingray

Rakiety
przeciwlotnicze:

.:Evolved Sea Sparrow
.:Rolling Airframe Missile
.:Sea Sparrow
.:Standard Missile

Zestawy obrony
bezpośredniej CIWS:

.:Meroka
.:Mk 15 Phalanx
.:SGE-30 Goalkeeper

Amunicja:

.:BTERM
.:EX-171 (Mk 171)
.:Vulcano


RÓŻNE ARTYKUŁY

.:Forty-one for freedom
.:Koncepcja MEKO
.:Projekt 621
(typ Gawron)
.:Radary serii
BridgeMaster E
.:SSBN-X
.:US Navy SLBM
.:Wypadki i awarie SSBN


INNE

.:Strona główna
.:Linki

Współczesne okręty wojenne
Copyright © Mateusz Ossowski