TYPY OKRĘTÓW
NAWODNYCH

Lotniskowce:

.:Centaur
.:Chakri Naruebet
.:Charles de Gaulle
.:Clemenceau
.:Enterprise
.:Giuseppe Garibaldi
.:Hermes
.:Invincible
.:John F. Kennedy
.:Kitty Hawk
.:Kuznetsov
.:Nimitz
.:Principe de Asturias
.:Sao Paulo
.:Viraat

Krążowniki:

.:Jeanne d'Arc
.:Kara
.:Kiev (Kijów)
.:Kirov
.:Slava
.:Ticonderoga
.:Vittorio Veneto

Niszczyciele:

.:Arleigh Burke
.:Atago
.:Audace
.:Cassard
.:Charles F. Adams
.:Delhi
.:Georges Leygues
.:Iroquois
.:Kashin
.:KDX-1
(Kwanggaeto-Daewang)
.:KDX-2
(Chungmugong Yi Sun-shin)
.:KDX-3
(Sejong-Daewang)
.:Keelung
.:Kidd
.:Kimon
.:Kongou
.:Lanzhou
.:Luda
.:Luhai
.:Luhu
.:Luigi Durand de la Penne
.:Lujang
.:Lutjens
.:Maraseti
.:Perth
.:Rajput
.:Sheffield
.:Sovremenny
.:Spruance
.:Suffren
.:Tourville
.:Tribal
.:Udaloy (Udałoj)

Fregaty:

.:Adelaide
.:Al Madinah
.:Al Riyadh
.:Almirante Brown
.:Álvaro de Bazán
.:Anzac
.:Aradu
.:Artigliere
.:Barbaros
.:Brahmaputra
.:Brandenburg
.:Bremen
.:Broadsword
.:Cheng Kung
.:De Zeven Provincien
.:Duke
.:Elli
.:Floreal
.:Fridtjof Nansen
.:Godavari
.:Halifax
.:Hydra
.:Jacob van Heemskerck
.:Jianghu
.:Jiangwei
.:Kang Ding
.:Karel Doorman
.:Kortenaer
.:Krivak
.:La Fayette
.:Lekiu
.:Lupo
.:Maestrale
.:Naresuan
.:Neustrashimy (Nieustraszimyj)
.:Niteroi
.:Oliver Hazard Perry
.:Sachsen
.:Santa María
.:Soldati
.:Talwar
.:Thetis
.:Tromp
.:Ulsan
.:Valour
.:Vasco da Gama
.:Venti
.:Wielingen
.:Yavuz

Korwety:

.:Niels Juel
.:Visby

Typ Neustrashimy (FFG)

| opis | projekt 1154.1 Korsar | dane taktyczno-techniczne | rysunki | lista okrętów |

ostatnia aktualizacja: 18.09.2009 r.

PROJEKT 1154.1 KORSAR:

        W latach 90-tych XX wieku rosyjscy konstruktorzy opracowali eksportową wersję jednostek typu Neustrashimy, która otrzymała oznaczenie 1154.1 Korsar. Założeniem projektantów było zachowanie w jak największym stopniu podstawowej konstrukcji okrętów, a główne zmiany miały zajść w systemach uzbrojenia oraz wyposażeniu radiolokacyjnym.
        Niektóre źródła utrzymują, że marynarka wojenna Rosji miała otrzymać jedną fregatę projektu 1154.1 Korsar. Miała ona nosić nazwę "Niepokornyj" i planowano, że zostanie wybudowana jako czwarty okręt typu Neustrashimy. Najprawdopodobniej problemy finansowe przeszkodziły w realizacji tych zamierzeń, podobnie jak w przypadku konstrukcji trzeciej jednostki projektu 1154.0 Jastrieb. W efekcie zmodernizowana wersja typu Neustrashimy pozostała jedynie propozycją ekspotową.
        Planowano, że jednostki projektu 1154.1 Korsar uzbrojone zostaną w takie same pociski przeciwokrętowe systemu model Uran-E jak fregaty w wersji 1154.0 Jastrieb. Jednakże zakładano także możliwość zainstalowania systemu model P-800 (3K-55) Oniks / Jahont. Wykorzystuje on naddźwiękowe rakiety typu "odpal i zapomnij" model 3M-55 (SS-N-26). Pociski te zmierzają w stronę celu wykorzystując inercyjny (bezwładnościowy) system naprowadzania. Faza przelotowa może odbywać się na wysokości 14 - 15 kilometrów lub na małych wysokościach. W pierwszym przypadku zasięg wynosi 300 kilometrów, a w drugim 120 kilometrów. Zasięg minimalny to 50 kilometrów. W ostatniej fazie lotu, zbliżając się do celu, pocisk zmniejsza wysokość do 5 - 15 metrów i korzysta z pasywno-aktywnego, radarowego systemu naprowadzania.
        Niektóre źródła utrzymują, że fregaty projektu 1154.1 Korsar mogą otrzymać jeszcze inne rakiety przeciwokrętowe. Pierwszą opcją jest system model P-80M (3K-80) Moskit z naddźwiękowymi pociskami model 3M-80E (SS-N-22 Sunburn). Rakiety te mają zasięg 120 kilometrów i lecąc w kierunku celu wykorzystują inercyjny system naprowadzania. Istnieje także możliwość wprowadzenia korekt do lotu poprzez drogę radiową. Ostatnia faza lotu odbywa się na wysokości około 5 metrów, a do naprowadzania wykorzystywany jest aktywny system radarowy. Parwdopodobne jest to, że jednostki projektu 1154.1 Korsar mogą otrzymać rakiety model 3M-80MBE (SS-N-22 Sunburn), których zasięg dochodzi do 200 kilometrów.
        Drugą opcją jest system model P-900 Alfa (oznaczenie eksportowe to Klub-N) z pociskami o zasięgu 220 kilometrów model 3M-54E (SS-N-27 Sizziler). Składają się one z trzech stopni. Po wystrzeleniu silnik pierwszego stopnia na paliwo stałe rozpędza rakietę i na wysokości około 150 metrów odłącza się. Następnie następuje zapłon silnika przelotowego drugiego stopnia. Wówczas rakieta zmniejsza wysokość do 10 - 15 metrów i z prędkością poddźwiękową leci w kierunku celu na odległość 30 - 40 kilometrów od niego. Gdy osiągnie tą odległość wznosi się ku górze i uruchamia aktywny, radarowy system naprowadzania model ARGS-54E. Po namierzeniu celu w odległości około 20 kilometrów od niego odłączany jest drugi stopień i pracę zaczyna silnik ponaddźwiękowy trzeciego stopnia. Pocisk zmniejsza wysokość do 3 - 5 metrów i z prędkością 2,9 macha, lotem zygzakowatym, zmierza ku nieprzyjacielskiej jednostce. Istnieje także możliwość uzbrojenia w ulepszoną wersję 3M-54E1 (SS-N-27 Sizziler), która ma zasięg 300 kilometrów. Jest ona mniejsza i składa się z dwóch stopni, a lot przebiega prawie tak samo jak w przypadku poprzednich pocisków. Jedyną różnicą jest to, że radarowy system aktywnego naprowadzania model ARGS-54E1 zainstalowany jest w drugim stopniu. Wydaje się, że rodzaj ostatecznie zainstalowanych rakiet przeciwokrętowych będzie zależał od nabywcy fregat projektu 1154.1 Korsar.
        Uzupełnieniem uzbrojenia przeciwokrętowego ma być pojedyncza armata kalibru 100 mm. model AK-190E, którą opracowało Biuro Projektowe Ametist (Konstruktorskoje Biuro Ametist), będące częścią Koncernu Morinformsystem-Agat (Kocjern Morinformsistjema-Agat). Obudowa wieży jest lekka i odpowiada wymogom technologii "stealth". Armata jest w pełni zautomatyzowana w zakresie wyboru odpowiedniej amunicji, przygotowania do otwarcia ognia i jego prowadzenia z szybkością 80 strzałów na minutę. Maksymalny zasięg wynosi 20 kilometrów. Armata model AK-190E sprzęgnięta jest z systemem kierowania ogniem model 5P-10E Puma, opracowanym przez Biuro Projektowe Ametist, a wyprodukowanym przez Przedsiębiorstwo Radiotechniczne Ratep (Radiotehnicieskoje Prjedprijetije Ratep), należące do Koncernu Obronności Przeciwlotniczej Ałmaz-Antjej (Kocjern PWO Ałmaz-Antjej). System model 5P-10E Puma posiada antenę radarową, która wykrywa i śledzi cele. Dodatkowo wyposażona została w laserowy system pomiaru odległości do celów oraz śledzącą kamerę telewizyjną. Armata model AK-190E może być wykorzystywana nie tylko do niszczenia celów nawodnych, ale także do ostrzeliwania instalacji brzegowych.
        W zakresie wyposażenia w systemy walki przeciwpowietrzenej również zaszło kilka zmian w stosunku do projektu 1154.0 Jastrieb. Bezpośrednia obrona przeciwlotnicza ma być prowadzona przez system model 3R-87E Kortik (Kashtan / CADS-N-1). Informacje o celach przekazywane są przez radar model MR-352 Pozitiw-E (Cross Dome). W przypadku gdy jednostki otrzymają przeciwokrętowe rakiety systemu model P-80M (3K-80) Moskit, dane o obiektach dostarczane będą przez okrętowy systemy dowodzenia i kierowania ogniem. Najprawdopodobniej związane to jest z faktem, że na miejscu dotychczasowej anteny model MR-352 Pozitiw-E (Cross Dome) zainstalowany zostanie radar model Minerał-ME (Band Stand) kierowania rakiet systemu model P-80M (3K-80) Moskit. Niektóre źródła podają, że okręty zmodernizowanego typu Neustrashimy mogą także otrzymać jeszcze inny wielofunkcyjny system radarowy model Monument-E, który ma pełnić rolę wyznaczania celów dla rakiet przeciwokrętowych.
        Na życzenie odbiorcy zestaw model 3R-87E Kortik (Kashtan / CADS-N-1) może być zastąpiony przez unowocześniony system model Palma. Złożony on jest z modułu dowodzenia, którego głównym źródłem informacji o celach jest trójwspółrzędny radar dozoru powietrznego i nawodnego model MR-352M Pozitiw-ME1 (Cross Dome) o zasięgu 110 kilometrów lub radar model 3Ts-99. Gdy moduł dowodzenia wyznaczy cel do zniszczenia, wówczas przekazuje dane do elementu bojowego model 3R-99E, który rozpoczyna śledzenie za pomocą systemu model 3V-89 kierowania ogniem artylerii oraz systemu model Sosna-R, który odpowiada za naprowadzanie rakiet. System model 3V-89 wykorzystuje zwykłe kamery telewizyjne oraz termowizyjne, z kolei system model Sosna-R wyposażony jest w elektrooptyczny (optroniczny) zestaw śledzenia oraz w laserowy system kierowania pocisków. Kompleks model Palma przewidziany dla okrętów projektu 1154.1 Korsar posiada dwa moduły bojowe model 3R-99E. Każdy z elementów bojowych złożony jest z dwóch wież model 3S-89, z których każda posiada sześcio lufowe działko kalibru 30 mm. model GSh-30k (AO-18KD). Ich zasięg dochodzi do czterech kilometrów, a skuteczne prowadzenie ognia możliwe jest wówczas, gdy obiekt porusza się na wysokości do 3 kilometrów. Poza tym każdy moduł bojowy posiada osiem pojedynczych wyrzutni pocisków przeciwlotniczych model 9M-337. Rakiety te mogą razić cele w odległości od 1,3 kilometra do ośmiu kilometrów i na wysokości do dwóch metrów do 3,5 kilometra.
        Dodatkowa obrona przeciwlotnicza eksportowej wersji fregat typu Neustrashimy ma być prowadzona jedynie przez system z celami pozornymi model PK-10. Źródła nie podają jednak ile wyrzutni model KT-216 dla flar i dipoli (paski folii metalizowanej) będzie na wyposażeniu. Nie przewiduje się instalacji wyrzutni systemu model PK-16, który znalazł swoje miejsca a okrętach "Nieustraszimyj" oraz "Jaroslaw Mudryj".
        Kolejna różnica w stosunku do jednostek projektu 1154.0 Jastrieb widoczna jest w wyposażeniu zwalczania okrętów podwodnych. Obok systemu model RPK-6 Wodolej na okrętach zmodernizowanego typu Neustrashimy przewidziano instalację systemu model RPK-8E Zapad, opracowanego przez Państwowe Konsorcjum Naukowo-produkcyjne Splaw (Gosudarstwiennoje Nauczno-proizwodstwiennoje Priedprijatyje Splaw). System wykorzystuje wyrzutnię kalibru 212 mm. model RBU-6000 oraz rakietowe bomby głębinowe model 90RE. Maksymalny zasięg pocisku przed wpadnięciem do wody wynosi 4,3 kilometra. Po zanurzeniu od rakiety model 90RE odłączany jest ładunek bojowy, który wykorzystuje akustyczny system naprowadzania, zdolny wykryć obiekty w zasięgu 130 metrów i na głębokości do 1000 metrów. System model RPK-8E Zapad może być także użyty do obrony przeciwtorpedowej, niszcząc torpedy na głębokości do 10 metrów.
        System hydrolokacyjny stanowić ma kompleks model Zarja-ME. W jego skład wchodzi hydrolokator kadłubowy, który w trybie aktywnym jest w stanie wykryć obiekt o średnicy 10 metrów z odległości 35 kilometrów. W trybie pasywnym zasięg wykrywania sięga 160 kilometrów. Antena holowana model Winietka-EM również może pracować w trybie pasywnym lub aktywnym. W pierwszym, przypadku zasięg wykrywania dochodzi do 60 kilometrów, natomiast w drugim wynosi 15 kilometrów. Kompleks model Zarja-ME zdolny jest do automatycznego śledzenia i klasyfikacji wykrytych okrętów podwodnych. Jest także w stanie odróżnić dźwięki wytwarzane z celów pozornych dla torped. Poza tym kompleks wyposażony jest w system identyfikacji okrętów podwodnych IFF (Identfication Friend / Foe) oraz akustyczny system komunikacji z jednostkami nawodnymi i podwodnymi.
        Jako że fregaty zmodernizowanego typu Neustrashimy stanowią ofertę dla zagranicznych odbiorców, planuje się wyposażyć jednostki w śmigłowiec firmy Kamov model Ka-28 (Helix-A), który jest eksportową wersją maszyny model Ka-27PL (Helix-A). Istnieje jednak możliwość, żeby wyposażenie hangaru dostosowane było do bazowania innego śmigłowca firmy Kamov model Ka-31 (Helix-B) (wcześniejsze oznaczenie to Ka-29RLD). Są to maszyny wczesnego ostrzegania AEW (Airborne Early Warning), wykorzystujące system radiolokacyjny model E-801M Oko.
        Głównym przewidzianym systemem obserwacji przestrzenie powietrznej i nawodnej jest trójwspółrzędny radar model MR-775 Fregat-MAE-3. Jest on w stanie wykrywać obiekty w odległości do 300 kilometrów i na wysokości do 30 kilometrów. Probień obserwacji wynosi 360 stopni. Z dokładnością do 120 metrów myśliwiec dostrzegany jest w odległości 180 kilometrów, natomiast pocisk w odległości 38 kilometrów od okrętu. Radar model MR-775 Fregat-MAE-3 wyposażony jest we własny system identyfikacji "swój czy obcy" IFF oraz w system przetwarzania danych i wyznaczania celów model Pojma-E. Radar ten przekazuje zebrane informacje o obiektach do systemu dowodzenia i kierowania ogniem model Sigma-E. Z nim powiązany jest system komunikacji model Buran-6E. Anteny wykorzystywane do nawigacji są takie same jak na jednostkach projektu 1154.0 Jastrieb. Sprzęgnięte są one z systemem nawigacyjnym model Gorizont-25E.
        W zakresie walki elektronicznej wyposażenie zależne jest od życzeń nabywcy. Do wyboru oferowane są dwa rozwiązania. Pierwszym jest kompleks model MR-407E Wympiel-R2. Niestety nie ma informacji na temat konfiguracji poszczególnych elementów ESM (Electronic Support Measures) oraz ECM (Electronic CounterMeasures). Prawdopodobnie zastosowanym rozwiązaniem będzie instalacja pełnego zestawu model MR-407E Wympiel-R2, zawierającego dwa systemy przeciwdziałania model Wine Glass, które nie znalazły się na jednostkach projektu 1154.0 Jastrieb. Drugą opcją jest kompleks model TK-25E. Składa się on z odbiornika emisji sygnałów radarowych i elektronicznych ESM oraz z systemu przeciwdziałania ECM. Przechwytywanie wrogich wiązek radarowych i elektronicznych pozwala na klasyfikację i ocenę kierunku zagrożenia dla okrętu oraz na prowadzenie zakłócania na najbardziej niebezpiecznych kierunkach.
        Okręty projektu 1154.1 Korsar stanowią ciekawą propozycję eksportową, oferując spory wybór w zakresie wyposażenia. Pozwala to nabywcy na takie skonfigurowanie jednostek, by jak najlepiej odpowiadały potrzebom. Kolejnym elementem przemawiającym za kupnem tych fregat jest to, że zastosowane rozwiązania konstrukcyjne mogą być porównywane do tych wykorzystywanych na Zachodzie. Cała koncepcja tych okrętów w dużej mierze czerpała wzorce z doświadczeń amerykańskich i europejskich. Podobnie jak wersja 1154.0 Jastrieb fregaty zmodernizowanego typu Neustrashimny są platformą wielozadaniową, zdolną do niszczenia celów powietrznych, nawodnych i podwodnych. Okręty te są w stanie operować w sposób autonomiczny lub jako część składowa grupy operacyjnej. Z uwagi na nieielkie, kosmetyczne zmiany w stosunku do jednostek "Nieustraszimyj" i "Jaroslaw Mudryj" ogólna, pozytywna ocena w zasadzie jest taka sama, mimo że jak dotychczas platforma ta nie osiągnęła eksportowego sukcesu.

TYPY OKRĘTÓW
PODWODNYCH

Myśliwskie
okręty podwodne:

.:Agosta
.:Amethyste
.:Galerna
.:Han
.:Los Angeles
.:Ming
.:Romeo
.:Rubis
.:Seawolf
.:Song
.:Swiftsure
.:Trafalgar
.:Upholder
.:Victoria
.:Walrus
.:Zeeleeuw

Balistyczne
okręty podwodne:

.:Benjamin Franklin
.:Delta
.:Ethan Allen
.:George Washington
.:Hotel
.:Jin
.:L'Inflexible
.:Lafayette
.:Le Redoutable
.:Le Triomphant
.:Ohio
.:Resolution
.:Typhoon (Tajfun)
.:Vanguard
.:Xia
.:Yankee (Jankes)


UZBROJENIE

Rakiety balistyczne
typu SLBM:

.:JL (Ju Lang)
.:Polaris
.:Poseidon
.:Seria M
.:SS-N-4 Sark
.:SS-N-5 Sark
.:SS-N-6 Serb
.:SS-N-8 Sawfly
.:SS-N-17 Snipe
.:SS-N-18 Stingray
.:SS-N-20 Sturgeon
.:SS-N-23 Skiff
.:Trident

Rakiety
przeciwokrętowe:

.:Hsiung Feng
.:Naval Strike Missile
.:SSM-1B
.:SSM-700K Hae Sung
.:xGM-84 Harpoon

Pociski manewrujące:

.:Hyunmoo III
.:xGM-109 Tomahawk

Rakietotorpedy:

.:ASROC
.:Hong Sahng-uh
.:SUBROC

Torpedy:

.:Mk 44
.:Mk 46
.:Mk 50 Barracuda
.:Mk 54 MAKO
.:MU 90 Impact
.:Stingray

Rakiety
przeciwlotnicze:

.:Evolved Sea Sparrow
.:Rolling Airframe Missile
.:Sea Sparrow
.:Standard Missile

Zestawy obrony
bezpośredniej CIWS:

.:Meroka
.:Mk 15 Phalanx
.:SGE-30 Goalkeeper

Amunicja:

.:BTERM
.:EX-171 (Mk 171)
.:Vulcano


RÓŻNE ARTYKUŁY

.:Forty-one for freedom
.:Koncepcja MEKO
.:Projekt 621
(typ Gawron)
.:Radary serii
BridgeMaster E
.:SSBN-X
.:US Navy SLBM
.:Wypadki i awarie SSBN


INNE

.:Strona główna
.:Linki

Współczesne okręty wojenne
Copyright © Mateusz Ossowski